Dünya tarihinin seyrini değiştiren 11 Eylül 2001 terör saldırılarının üzerinden tam 25 yıl geçti. ABD topraklarında 2 bin 997 kişinin yaşamını yitirdiği o meşum günde, küresel güvenlik sisteminin en büyük güçleri telafisi imkansız bir istihbarat zafiyetine imza attı. Saldırıların çeyrek asırlık bilançosu mercek altına alındığında, Atlantik’in her iki yakasında kurumsal yapılar baştan aşağı değiştirilse de, stratejik öngörüsüzlüklerin ve siyasi baskıların istihbarat aygıtlarını kırılgan kılmaya devam ettiği somut verilerle tespit edildi.

Saldırıların hemen ardından ilan edilen küresel terörle mücadele konsepti, çeyrek asır boyunca Batılı istihbarat teşkilatlarının ana gündem maddesini oluşturdu. Ancak terör odaklı bu yoğunlaşma, Pekin ve Moskova’nın eş zamanlı yürüttüğü stratejik hamlelerin gözden kaçırılmasına yol açtı. Yapay zeka, biyometrik takip sistemleri ve hibrit savaş konseptlerinin hakim olduğu 2026 yılı dünyasında, istihbarat dünyasının geçmiş hatalardan ne derece ders çıkardığı sorusu yeniden masaya yatırıldı.

2001’den Bugüne İstihbarat Mimarisi: Kopukluktan Entegrasyona

11 Eylül saldırıları öncesinde ABD Merkezi Haber Alma Teşkilatı (CIA) ve Federal Soruşturma Bürosu (FBI) gibi devasa kurumlar, ellerindeki kritik verileri birbirleriyle paylaşmaktan uzaktı. Sürgündeki El Kaide lideri Usame bin Ladin ve örgüt ağına dair önceden elde edilen ham veriler doğru zamanlama ile birleştirilemedi. Saldırıların ardından yayımlanan resmi 11 Eylül Komisyonu Raporu, ABD yönetimini öngörü, politika, yetenek ve yönetim zafiyetinden doğrudan sorumlu tuttu. Bu rapor, küresel istihbarat bürokrasisinde köklü bir reformun fitilini ateşledi.

Sonraki çeyrek asırda İngiltere’den ABD’ye kadar tüm müttefik ülkeler kurumlar arası duvarları yıkmaya odaklandı. İngiltere’de iç istihbarat servisi MI5 ile polis teşkilatı arasındaki tarihsel rekabet, Londra merkezli Terörle Mücadele Operasyon Merkezi’nin kuruluşuyla son buldu. BENzer şekilde Washington yönetimi, 18 farklı istihbarat birimini tek çatı altında koordine etmek üzere Ulusal İstihbarat Direktörlüğü’nü ve Ulusal Terörle Mücadele Merkezi’ni hayata geçirdi. ABD, İngiltere, Kanada, Avustralya ve Yeni Zelanda’yı kapsayan ‘Five Eyes’ (Beş Göz) ittifakı operasyonel derinliğini artırarak bilgi akışını anlık hale getirdi.

Irak Yanılgısı ve İnsan Hakları İhlallerinin Ağır Bilançosu

Kurumsal entegrasyondaki ilerlemelere rağmen, istihbaratın siyasallaşması felaketle sonuçlanan yeni başarısızlıkları beraberinde getirdi. 2003 yılında ABD liderliğinde gerçekleştirilen Irak işgali sürecinde, İngiliz dış istihbarat servisi MI6, Tony Blair hükümetinden gelen siyasi baskılara boyun eğerek hatalı veriler sundu. Saddam Hüseyin rejiminin elinde ‘Kitle İmha Silahları’ bulunduğu iddiası tamamen Asılsız çıktı. Konuyu araştıran Butler Raporu, İngiliz istihbaratının doğrulanmamış kaynaklara dayandığını ve ciddi şekilde kusurlu olduğunu belgeledi. Bu olay, MI6 tarihinin en büyük itibar kaybı olarak kayıtlara geçti.

Öte yandan, ikinci bir saldırı dalgasını önleme telaşı insan hakları ihlallerini meşrulaştıran hukuk dışı bir mekanizma yarattı. Zayıf ihbarlarla gözaltına alınan yüzlerce kişi, Küba’daki Guantanamo Körfezi üssüne nakledilerek yargılanmaksızın yıllarca alıkonuldu. Benzer şekilde İngiliz istihbaratının, Libyalı muhalif Abdelhakim Belhaj ve eşinin Tayland’dan Kaddafi rejimine illegal yollarla iade edilmesine suç ortaklığı yaptığı somut kanıtlarla belgelendi. Londra yönetimi 2018 yılında Parlamentoda resmi özür dilemek zorunda kaldı.

Terörle Mücadele Kapanı: Çin ve Rusya’nın Yükselişinde Stratejik Körlük

Çeyrek asırlık dilimde Batı’nın tüm insan kaynağını ve finansal sermayesini Orta Doğu’daki terörle mücadele operasyonlarına aktarması, küresel güç dengesinde devasa bir boşluk yarattı. Eski MI6 Başkanı Alex Younger’ın da özeleştiri olarak dile getirdiği üzere, Batılı ülkeler Taliban, IŞİD ve bölgesel ayaklanmalarla mücadele ederken Çin’in stratejik ve askeri bir güç olarak yükselişini tam manasıyla okuyamadı.

Pekin ve Moskova bu süreçte hipersonik füzeler, siber harp yetenekleri ve uzay teknolojilerinde devasa hamleler gerçekleştirerek NATO’nun askeri üstünlüğünü sınırlandırdı. Analistler, Batı’nın en büyük hatasının Çin ile kurulan ekonomik entegrasyonun kendiliğinden siyasi bir yakınlaşma getireceği varsayımı olduğunu altını çiziyor. Günümüzde Çin’in gücü yalnızca füzelerden değil; yarı iletkenler, kritik mineraller, batarya teknolojileri ve liman altyapılarından oluşuyor. Bu durum, istihbarat toplamaktan ziyade verileri doğru okuma ve stratejik yorumlama konusundaki yetersizliği net bir şekilde ortaya koyuyor.

Kaynak / Ajans: Bbc