Avrupa Birliği’nin (AB) ilan ettiği son genişleme stratejisi belgelerinde, üyelik sürecinin en temel kriterlerinden biri haline getirilen ‘stratejik uyum’ şartı, Ankara ile Brüksel arasındaki ilişkilerde yeni bir kırılma ekseni oluşturuyor. Birliğin Ortak Dış ve Güvenlik Politikası kararlarına ve uyguladığı yaptırımlara katılım oranı yüzde 4 seviyesine kadar gerileyen Türkiye, genişleme sürecindeki aday ülkeler arasında son sırada yer alırken; bu tablo Gümrük Birliği’nin güncellenmesinden ‘Made in EU’ düzenlemelerine kadar pek çok kritik ekonomik başlığı doğrudan etkileme potansiyeli taşıyor.

AB Dışişleri ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Kaja Kallas’ın açıklamalarıyla netleşen yeni yaklaşım, dış politika uyumunu teknik bir prosedür olmaktan çıkararak aday ülkelerin stratejik yöneliminin asli testi haline getirmiş durumda. Brüksel yönetimi, kademeli entegrasyon modeli kapsamında AB fonlarına erişim, ekonomik güvenlik çerçevesine dahil olma ve sektörel iş birliklerini tam uyum şartına bağlama eğilimini güçlendirirken, Ankara’nın mevcut tablo karşısında nasıl bir diploması izleyeceği belirleyici hale geliyor.

AB’nin Yeni Genişleme Doktrini ve Stratejik Uyum Şartı

Avrupa Birliği’nin genişleme mimarisinde son dönemde öne çıkan en belirgin parametre, aday ülkelerin birliğin uluslararası arenadaki kararlarına ve yaptırım mekanizmalarına tam destek vermesi şartı oldu. Geçmişte katılım müzakerelerinde ikincil bir başlık olarak değerlendirilen Ortak Dış ve Güvenlik Politikası, Brüksel’in yeni genişleme doktrininde kademeli entegrasyonun ana anahtarı durumuna getirildi.

AB Dışişleri ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Kaja Kallas, 4 Kasım tarihinde yaptığı değerlendirmede birliğin konuya yaklaşımını net hatlarla çizdi. Bu sürecin sıradan bir bürokratik işlem olmadığını dile getiren Kallas, ‘Asıl mesele, karşı karşıya olduğumuz tehditler konusunda dünyayı bizimle aynı şekilde görerek hareket etmenizdir’ ifadelerini kullanarak stratejik uyumun ciddiyetle takip edildiğinin altını çizdi. Birlik diplomasisinde görev alan yetkililer de aday ülke temsilcileriyle yürütülen temaslarda küresel bloklaşmaya işaret eden tutumların görünür hale geldiğini aktarıyor.

Rakamlarla Aday Ülkeler: Türkiye Neden En Alt Sırada?

Avrupa Komisyonu tarafından yayımlanan son Türkiye Raporu verilerine göre, Ankara ile Brüksel arasında dış politika alanında çeşitli istişareler yürütülmüş olmasına rağmen, Türkiye’nin AB’nin Ortak Dış ve Güvenlik Politikası ile uyum sağlama yönünde somut bir çaba sergilemediği kayda geçirildi. Müzakere sürecinin ilk yıllarında AB dış politikası ile %80 seviyesinde bir uyum yakalamış olan Türkiye’nin, gelinen noktada %4’lük bir katılım oranına gerilemiş olması dikkat çekici bir tablo ortaya koyuyor.

Genişleme sürecinde yer alan diğer ülkeler incelendiğinde tablodaki makas daha belirgin hale geliyor. Avrupa Komisyonu verilerine göre Arnavutluk, Bosna Hersek, Karadağ, Kosova ve Kuzey Makedonya %100 uyum oranı ile öne çıkarken, Ukrayna %99, Moldova ise %91 seviyesinde katılım sağlıyor. Demokrasi ve hukukun üstünlüğü alanlarında eleştirilen Sırbistan %63, Gürcistan ise %38 ile listenin alt sıralarında yer alsa da Türkiye %4 ile tüm adayların gerisinde kalmış durumda. Brüksel yetkilileri, geçmişte PKK gibi terör örgütlerinin AB listelerine alınması kararlarına aktif destek veren Ankara’nın, son dönemde terör listesi güncellemelerine dahi katılım sağlamadığını vurguluyor.

Gümrük Birliği ve Ekonomi Üzerindeki Muhtemel Riskler

Brüksel’de yürütülen tartışmalar, stratejik uyum şartının sadece diplomatik açıklamalarla sınırlı kalmayacağını, doğrudan ekonomik çıktılara bağlanacağını işaret ediyor. Avrupa Komisyonu’nun aday ülkeleri AB’nin ekonomik güvenlik çerçevesine ve stratejik projelerine dahil etmek için koyduğu katılım kriterleri, Türkiye’nin AB ile olan ticari ilişkilerini de riske sokma potansiyeline sahip.

Bu bağlamda uzun süredir revize edilmesi beklenen Gümrük Birliği anlaşmasının güncellenmesi süreci ilk etkilenebilecek başlıklar arasında gösteriliyor. Bunun yanı sıra, tedarik zincirlerinde kritik öneme sahip ‘Made in EU’ etiketleme ve teşvik düzenlemelerinin dışında kalma riski, Türk imalat sektörü açısından doğrudan maliyet artışı anlamına geliyor. Aday ülke diplomatları ve AB yetkilileri, stratejik uyum hususundaki mevcudiyetin çözülememesi durumunda, Avrupa Parlamentosu başta olmak üzere ilgili kurumların vize muafiyeti ve ticari kolaylıklar gibi alanlarda da bu tabloyu gerekçe göstererek yeni engeller çıkarabileceğini değerlendiriyor.

Kaynak / Ajans: BBC Türkçe