James Gunn liderliğindeki yeni DC Evreni’nin (DCU) ilk büyük halkası olan Superman filminin prodüksiyon süreci, Georgia eyaletinin Atlanta kentinde tüm hızıyla devam ediyor. Başrolünde David Corenswet’in yer aldığı ve sinema dünyasında büyük bir merakla beklenen yapım, bu kez beyaz perdeye taşınan aksiyon sahneleriyle değil, setin lojistik gerekliliklerinin yerel halk ve özel bir topluluk üzerindeki etkileriyle gündeme geldi. TMZ’nin aktardığı verilere göre, çekimlerin gerçekleştirildiği bölgeye yakın bir hapishanede bulunan mahkumlar, prodüksiyonun getirdiği katı güvenlik protokolleri nedeniyle ciddi mağduriyetler yaşadıklarını belirterek huzursuzluklarını dile getirdiler. Haber, Hollywood’un devasa bütçeli yapımlarının sosyal sorumluluk ve etik sınırlarını bir kez daha tartışmaya açtı.

Reklam

Atlanta, son on yılda uygulanan vergi teşvikleri sayesinde ‘Güney’in Hollywood’u’ olarak anılmaya başlandı. Ancak Superman gibi global çapta ses getirmesi planlanan bir yapımın çekimleri, sadece ekonomik bir canlanma değil, aynı zamanda bölgedeki günlük rutinlerin tamamen felç olması anlamına da gelebiliyor. Söz konusu hapishanedeki mahkumların şikayetlerinin temelinde, prodüksiyon ekibinin güvenliğini ve setin gizliliğini sağlamak adına uygulanan ‘ekstra güvenlik önlemleri’ yatıyor. İddialara göre, çekimler sırasında dışarıdan herhangi bir müdahaleyi veya görüntü sızmasını engellemek amacıyla hapishanedeki havalandırma saatleri kısıtlanmış, ziyaretçi giriş-çıkışları zorlaştırılmış ve mahkumların açık hava hakları askıya alınmıştır. Bu durum, cezaevi içinde tansiyonun yükselmesine neden olurken, savunma avukatları ve insan hakları aktivistlerini de harekete geçirdi.

Bir kahramanın hikayesini anlatan filmin, paradoksal bir şekilde insanların temel haklarını kısıtlayan bir sürece dönüşmesi, sosyal medyada da geniş yankı buldu. James Gunn ve DC Studios kanadından henüz resmi bir açıklama gelmemiş olsa da, prodüksiyonun yerel yönetimle yaptığı anlaşmaların kapsamı sorgulanıyor. Genellikle büyük stüdyolar, çekim yaptıkları bölgelere maddi bağışlar yaparak veya istihdam sağlayarak olumsuz etkileri minimize etmeye çalışır. Ancak bir hapishane ortamında, mahkumların bu tür bir ‘telafi’ mekanizmasından faydalanamıyor oluşu, durumun etik boyutunu derinleştiriyor. Mahkumların rutinlerinin bozulması, cezaevi psikolojisi üzerinde yıkıcı etkiler yaratabilirken, güvenliğin set merkezli bir odağa kayması hapishane içindeki asayişi de zayıflatma riski taşıyor.

Sonuç olarak, Superman filmi sadece sinema teknikleri ve senaryosuyla değil, aynı zamanda toplumun en savunmasız kesimlerinden biri olan mahkumların yaşam alanlarına müdahalesiyle de tarihe geçebilir. Atlanta’daki bu kriz, gelecekte yapılacak benzer büyük ölçekli prodüksiyonlar için bir ders niteliği taşımaktadır. Şehirlerin film endüstrisini çekmek için sunduğu sınırsız imkanlar, oradaki sakinlerin (kimlikleri veya konumları ne olursa olsun) yaşam kalitesinden ödün verilmesini gerektirmemelidir. ‘Çelik Adam’ın hikayesi adalet ve dürüstlük temelleri üzerine kuruluyken, set arkasında yaşanan bu gerilim, gerçek dünyadaki adaletin ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha gözler önüne sermektedir.